آغاز کارها با نام و یاد خداوند مهربان

آغازگر هر خیر: در پناه نام او

در فرهنگ غنی اسلام، هیچ عملی—چه کوچک و چه بزرگ—شایسته شروع نیست مگر با تبرک جستن به نام آن وجود مقدسی که سرچشمه تمام خیرها و نیکی‌ها است. این سنت که ریشه در کلام وحی و سیره معصومین دارد، نه یک عادت زبانی، بلکه یک باور عمیق قلبی است که معنای آن در عبارت پرنور “بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيم” خلاصه می‌شود.

بسم الله؛ پروانه عمل:

ذکر “بسم الله” به معنای “به نام خداوند بخشنده مهربان”، تنها یک پیشگفتار ساده نیست؛ بلکه یک پیمان است. هنگامی که انسان کاری را با این عبارت آغاز می‌کند، عملاً می‌گوید: «من این کار را به یاری و قدرت تو و برای رضای تو آغاز می‌کنم.» این ذکر، عمل ما را از چارچوب‌های محدود و مادی دنیوی فراتر برده و به قلمرو نیّت‌های الهی وارد می‌کند.

پس آغاز میکنیم با نام و یاد خدا

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيم